Er bestaan nu eenmaal grote verschillen op het gebied van persoonlijke intentie, geaardheid, opvattingen en bedoelingen. Zo zijn er mensen op deze wereld (zeer velen) die (al dat niet hoog-opgeleid) op gevoelsgebied minder breed ontwikkeld zijn dan de gemiddelde Orang Oetang, terwijl er ook mensen zijn (uitzonderingen) die een innerlijk beschavingsniveau bezitten dat vergelijkbaar is met dat van een door God gezonden engel of profeet.

Die grote  verschillen hebben uiteraard niets te maken met etnische achtergronden of met verschillen in geloof en cultuur.  In alle landen van de wereld maken baby’s hun omgeving, via de uitstraling van hun oogjes, vanuit de wieg al duidelijk dat zij geboren zijn om  vriendelijk en redelijk door het leven te gaan terwijl andere pasgeborenen een uitstraling hebben die helaas weinig  goeds voorspelt.  De wereld kent goed en slecht. En mensen kunnen in diepste wezen goed maar ook slecht zijn.    


Maar de overgrote meerderheid van de wereldbevolking bestaat gelukkig uit mensen van goede wil. Slechts een minderheid is helaas geladen met negatieve energie en  een deel van die negatieve minderheid bestaat zonder twijfel uit immorele personen en zware criminelen.


Het ligt voor de hand dat het godsbeeld dat mensen in zichzelf meedragen sterk afhankelijk is van hun eigen voorstellingsvermogen, geaardheid, persoonlijke opvattingen, emotionele intelligentie en van genetisch bepaalde karaktertrekken. Een niet onbelangrijk deel van de wereldbevolking  lijkt (zeker wat inlevingsvermogen en emotionele intelligentie betreft) helaas meer op een gemiddeld duinkonijn dan op een wijs en evenwichtig mens. (Niets ten nadele van duinkonijnen uiteraard).


Waar sta je zelf? Ben je zelf in diepste wezen liefdevol, integer en intelligent? Of maakt het je niet veel uit als je leugens en laster gebruikt om je zelf een betere plaats in de wereld te bezorgen. Kun jij je werkelijk  in de psyche van een  ander verplaatsen? Draag jij een bepaald godsbeeld in je mee waarin  je vertrouwen kunt hebben of ben je er misschien bang voor?

Geloof jij dat niet alleen jouw daden, maar ook jouw gedachten, zondig kunnen zijn? Of geloof je dat alles wat je doet of denkt, goed en of kwaad bedoeld)  je uiteindelijk vergeven zal worden?


Als je dit artikel vanaf de eerste regel tot aan NU gelezen hebt dan behoor je zeker niet tot de emotioneel-domste exemplaren van het menselijk ras. Sterker nog: dan komt het goed met jou als je oprecht op zoek bent naar jouw eigen spirituele weg. En dan ben je ook in staat om jouw eigen Godsbeeld (of het ontbreken daar van) voor je zelf te omschrijven.

De schrijver van dit artikel is een expert op het gebied van meditatie en meditatiemuziek. Hij verdiept zich al vele jaren in de achtergronden, zienswijzen en rituelen van vele geloofsrichtingen in de wereld. Zijn specifieke belangstelling voor gebed en meditatie stond en staat daarbij steeds centraal. Deze persoonlijke zoektocht bracht hem uiteindelijk tot de diep gewortelde overtuiging dat Oosterse meditatietechnieken niet perse krachtiger zijn dan technieken die  in de loop der eeuwen in  het Westen zijn ontwikkeld.

meditatie muziek Eigen godsbeeld bepaalt de kracht  van gebed en meditatie

Tot voor kort stond in het Westen het begrip ‘bidden’ (veel) hoger in aanzien dan het  begrip ‘mediteren’. Maar de tijden zijn veranderd.

Ook in het overwegend christelijke Westen worden gebed en meditatie in toenemende mate als een ondeelbare eenheid beschouwd, net zoals dat al eeuwenlang in verschillende  andere culturen het geval  is geweest.


Alle oprechte gelovige mensen weten dat bidden ons een gevoel van troost kan geven. Soms worden innerlijke problemen er door opgelost. Vaak wordt pijn er door verzacht. Soms wordt er schuldgevoel door weggenomen. Maar vaak ook lijkt het er op dat er geen direct antwoord komt op het uitgesproken gebed. Hoe dan ook. Het geloof in het bestaan van een hogere macht kan de gemoedsrust van een mens op krachtige wijze stabiliseren.  Maar bij de een lukt dat ‘stabiliseren’  beter en vaker dan bij de ander.

Door Bunda Canera

Het lijkt er wel eens op dat Oosterse meditatie-rituelen en (bijvoorbeeld) mantra’s wat dat betreft krachtiger zijn dan de gebeden van het Westen. Boeddha lijkt ook vaak toegankelijker te zijn dan God de Vader.  Maar is dat werkelijk waar? Of is het innerlijke beeld dat wij van Boeddha  in ons zelf meedragen misschien sympathieker en vrijblijvender dan het beeld dat wij van de God van de Bijbel hebben?

De kracht van gebeden, meditaties en rituelen wordt voor een belangrijk deel bepaald door ons eigen vermogen tot beeldvorming.  


Heb jij je wel eens afgevraagd waarom er in vrijwel alle tuincentra en cadeauwinkeltjes  in de Westerse wereld Boeddhabeelden en beeldjes van Indische goden te koop zijn? De heiligen van het Oosten zijn in het Westen blijkbaar verworden tot religieuze gadgets die het goed doen tussen de coniferen en/of op het tafeltje naast de tv.

Zegt dat iets over het oorspronkelijke wezen van Boeddha  en over de  ware aard van Hindoeïstische goden? Het antwoord is nee. Het zegt namelijk veel meer over de vrijblijvende manier waarop het grote publiek in het Westen aankijkt tegen deze religieuze symbolen die voor miljoenen mensen elders in de wereld geen gadgets maar afbeeldingen van heiligen zijn.


Vraag je dan ook af welk godsbeeld jij zelf met je meedraagt. Want jouw eigen godsbeeld bepaalt voor een belangrijk deel of jij met een veilig gevoel kunt bidden en/of mediteren. Past dat beeld bijvoorbeeld bij jouw eigen zielsniveau en persoonlijkheid? Jij bent een unieke persoonlijkheid. Laat je niet wijsmaken dat alle mensen (als het gaat om het zielsniveau en om de emotionele intelligentie) gelijk zijn.

meditatie muziek bidden of mediteren - 2